Yılmaz Aksoy Blog

Müşteri bazen çok basit ve net bir şey ister ama kurulan sistem bu isteği yerine getiremediğinden müşteriye istediğine benzer bir şey sunulur. Bu “çözümün” düşündüğümüzden çok daha fazla yerde kullanıldığından hiç şüphem yok.

Bugün de aynısı başıma geldi. Makinelerimizde sistemi test etmek için basit bir fonksiyon mevcut. Üretimde bazı ürünlere bilerek kontaminasyon eklenir ve sistemin eksiksiz bu kontaminasyonları bulup üretimden atması beklenir. Bu test için otomatik bir rapor tutulur. Bu esnada bilerek kontamine edilen ürünlerin normal üretim raporunda ayrıca test ürünleri olarak gösterilmesi istenir. Ürettiğimiz makine de bu işlemi yapıyor. Kontrol birimi makineyi test moduna geçiriyor ve ayrı bir yazılım modülü bu modda üretimden geçen kontamine ürünlerin test ürünü olduğunu varsayıyor ve beklenen sayıda test ürünü kontrol edildikten sonra bu modül makineyi yeniden normal üretim moduna geçiriyor. Test modunda hattan geçen normal ürünler de normal üretilmiş ürünler gibi değerlendiriliyor.

Müşteri yukarıda anlattığım fonksiyonu aynen bu şekilde kendi makinesinde de istemiş. O makine yukarıda anlattığımdan biraz farklı ama. İçinde bir de terazi modülü var ve terazi modülü ürünlerin sonucunu kontrol biriminden elektrik sinyalleri şeklinde alıyor. Örneğin kontaminasyon varsa bir kablodan sinyal gönderiliyor, iyi ürünse başka bir kablodan. Bu kombine makineler tasarlandığında doğru düzgün iletişim tasarlayacak zaman yoktu ve kısa sürede böyle basit bir çözüm üretildi. Bunun üzerinden yıllar geçmesine rağmen bu basit çözümü düzeltecek programı yazacak zaman bir türlü bulunamadı. Sistem de çalıştığı için bu düzeltmeye de gerek yok diye düşünüldü.

Müşterinin makinesini bu fonksiyon için şöyle ayarladık. Kontrol birimi terazi birimine hangi ürünün test ürünü olup olmadığını bir başka kablo ile bildiriyor. Bu bilgilerle beraber terazi test ürünlerini ana istatistikte ayrıca sayabilecek. Yani sayabileceğini umuyoruz çünkü asıl makinede test fonksiyonunu asıl kontrol eden modül yukarıda başka bir modül diye bahsettiğim modül. Yani kontrol birimi değil. Ayrıca bu planlanan konfigurasyonda da hesapta olmayan tek modül bu fonksiyonu kontrol eden asıl modül. Daha da kötüsü bu modül testle ilgili ayrı istatistikler de tutuyor, yani sonuçta doğal olan en küçük bir hatalı kararda iki taraftaki istatistikler birbirleriyle örtüşmeyecek.

Bu sorunları şefe ve diğer programcı arkadaşlara anlatıp kendi işimin başına döndüm. Tabii ki sonucun ne olacağı bilinmesine rağmen makine bu şekilde ayarlanacak. Ne de olsa müşteri kraldır. İstediğini hemen alacaktır. Ya da aldığını sanacaktır.

Geçen aydı heralde, işten eve gelirken şeytana uydum ve müzik dükkanına girdim ve soprano barok flüt için rönesans dönemi parçalardan oluşan bir kitap aldım. Kitabın ilk parçası Thoinot Arbeau’dan Pavane’dı.

Benim çaldığım düzenleme bu linktekinden bir kaç ton daha yukarıda. Parçayı öğrendikten sonra Thoinot Arbeau kimdir diye bir bakayım dedim. Gerçek adı Jehan Tabourot olan bir rahipmiş. Kullandığı isim de orijinal isminin anagramıymış ama nasıl bir anagram olduğunu açıkçası anlayamadım. 16. yüzyıl sonlarındaki danslar ile ilgili çalışmalar yapmış. Ayrıca astronomi alanında da bir çalışması (daha çok ay ve güneş hareketleri ve tarihleri değişken olan festivallerin tarihlerinin nasıl hesaplanacağı üzerine) varmış.

Rönesans müziği dinlemeyeli neredeyse otuz yıl olmuş. Üniversitede müzik tarihi dersinde bu konuyu biraz işlemiştik ve hocamız bize dinlememiz için CDler vermişti. Ne yazık ki o CDlerin adını hatırlamıyorum, çok güzel parçalar vardı içlerinde.

Dün üç haftalık tatilimin son günüydü ve bütün günüm havaalanlarında ve tren istasyonlarında geçti. Bu sabah da doktor randevumdan sonra işe yürüyerek gittim. Kısacası tatildeki bütün dinlenmem son yirmidört saat içinde geçip gitti.

Büroya gelince bilgisayarımı açtım ve yokluğumda birikmiş işlere baktım. Bir elektronik posta kolay görünüyordu. Servisten gönderilmişti. Müşteri atılmış ürünlerin listesinin doğru çalışmadığını söylemiş ve bunu destekleyen beş tane fotoğrafı da postaya ekleyip göndermişti. Sorun çözülememiş ve benim dönmem beklenmiş.

İlk fotoğrafa bakar bakmaz ortada bir sorun olmadığını anlamıştım. Görüntü işleme birimi üründe kontaminasyon bulmuştu ama kontrol birimi de nedense ürünü atma yoluna gitmemişti, yani bu ürün gerçekten de satılmıştı. Bazen kontrol birimleri gerçekten de bilerek ya da bilmeden böyle ayarlanabiliyor. Ürün atılmadığına göre atılmış ürünler listesinde bulunmaması da çok normaldi.

Bunu servise yazdım ve kısa süre sonra bir başka posta geldi. “Bu fotoğrafları biz de böyle yorumladık ama müşteri de sistemin acemisi değil, büyük ihtimalle haklı olduğunu düşünüyoruz. Söyleyebileceğin bir şey var mı?”

Ben de tabii ki herkesin aklına gelebilecek cevabı gönderdim. “Müşteri bir iddiada bulunmuş ve bana bu iddiayla alakası olmayan bir şey göndermiş. Bu tür değerlendirmelerde nelere ihtiyacım olduğunu biliyorsunuz ve anlaşılan müşteriden onları da istememişsiniz. Şimdi ise o iddiayı değerlendirme şansım yok ama benden cevap bekliyorsunuz.”

Sonra bana okumam için bir backup gönderdiler. Log dosyalarındaki bazı yerler dikkatlerini çekmiş. Oraların normal şeyler olduğunu söyledim ama log dosyalarının neresinin ilginç olup olmadığını anlatmayı bir an aklımdan geçirmiş olsam da anlatmamaya karar verdim. Log dosyalarının kesin bir yapısı yoktu ve kafa karıştırmaktan başka bir işe yaramayacaktı.

Bu cevaptan sonra anlaşılan servis de bezdi de o zaman backup dosyalarını okumama gerek olmadığını söylediler. Böylece tatilden sonraki ilk iş günümde biraz olsun dinlenmeyi başarabildim.